Starość psa: objawy i opieka nad psem seniorem

Po czym poznać, że pies się starzeje?

Zmiany narastają powoli, dlatego łatwo je przeoczyć. Tabela zbiera typowe objawy i pierwszy krok przy każdym z nich.

Objaw	Co może oznaczać	Co zrobić
Pies śpi więcej w dzień i mniej chętnie się bawi	Spadek aktywności z wiekiem, ale też ból albo chorobę	Jeśli pies wyraźnie osłabł i trwa to dłużej niż dzień lub dwa, umów wizytę
Sztywno wstaje, kuleje, omija schody	Ból i zmiany zwyrodnieniowe stawów	Nagraj telefonem, jak pies chodzi i wstaje, i pokaż nagranie weterynarzowi
Wpada na meble, nie reaguje na wołanie	Słabszy wzrok lub słuch	Nie przestawiaj mebli i zagrodź schody. Zanim dotkniesz śpiącego psa, odezwij się i tupnij, żeby poczuł drgania podłogi
Chodzi po domu nocą, gubi się w znanych miejscach, jest niespokojny	Zespół zaburzeń poznawczych, czyli psią demencję. Według AAHA dotyczy 14–22,5% psów w wieku powyżej 8 lat	Zapisz objawy i pokaż notatki weterynarzowi. Postępowanie działa najlepiej, gdy zaczyna się wcześnie
Popuszcza mocz albo załatwia się w domu	Zakażenie pęcherza, nietrzymanie moczu albo zaburzenia poznawcze	Zacznij od wizyty, żeby wykluczyć zakażenie. Potem dodaj spacery i załóż na legowisko nieprzemakalny pokrowiec
Guzek, plamka albo niegojąca się ranka na skórze	Zmianę łagodną, na przykład tłuszczaka, albo nowotwór złośliwy	Pokaż każdą nową zmianę weterynarzowi. Nie czekaj, czy urośnie
Chudnie i traci mięśnie albo tyje	Zmianę zapotrzebowania na energię albo chorobę	Poproś o ocenę kondycji ciała i mięśni oraz o dobór karmy

Guzki zasługują na osobną uwagę. Guz z komórek tucznych (mastocytoma) to według MSD Veterinary Manual najczęstszy nowotwór złośliwy u psów, a najwięcej zachorowań przypada na wiek 8–10 lat. Z wyglądu potrafi przypominać niegroźnego tłuszczaka. Odróżnia je dopiero badanie komórek pobranych cienką igłą.

Jak często chodzić ze starszym psem do weterynarza?

Częściej niż z psem dorosłym. MSD Veterinary Manual zaleca dorosłym psom pełny przegląd co najmniej raz w roku, a seniorom dwa razy w roku lub częściej. Riney Canine Health Center na Uniwersytecie Cornella podaje to samo: kontrola co najmniej co sześć miesięcy. Według wytycznych AAHA badania krwi i moczu u seniora wykonuje się raz lub dwa razy w roku.

Na wizycie w gabinecie weterynaryjnym wymień wszystkie leki, suplementy i preparaty ziołowe, które pies dostaje. Niektóre wchodzą ze sobą w groźne interakcje, także te opisane jako naturalne. Między wizytami oglądaj psa w domu, najlepiej raz w miesiącu. Sprawdzaj skórę: zaczerwienienia, wysypki i obrzęki.

Jak zmienić spacery i ruch starego psa?

Starsze psy lepiej znoszą przewidywalny rytm dnia. Karm i wyprowadzaj psa o stałych porach. Dodaj wyjścia w ciągu dnia, bo to więcej okazji do załatwienia się. Dodatkowy spacer przed snem pomaga części psów przespać noc.

Zamiast forsownego marszu wybieraj spokojne spacery węchowe. Węch zwykle służy psu do końca, nawet gdy wzrok i słuch słabną. W domu sprawdzają się maty węchowe, zabawki z ukrytym jedzeniem i proste sztuczki dopasowane do sprawności psa. Nie wymagaj formy sprzed lat.

Senior z zaburzeniami orientacji może nie trafić sam do domu. Wyprowadzaj go na smyczy, załóż adresówkę z aktualnym numerem telefonu i sprawdź dane przypisane do czipa.

Czym karmić psa seniora?

Starszy pies zużywa mniej energii. Według AAHA potrzebuje karmy mniej kalorycznej i z większą ilością błonnika, a nieco więcej białka dobrej jakości pomaga wyrównać utratę mięśni. Nadwaga pogarsza sprawność ruchową, więc kontroluj masę ciała psa.

Napis „senior” na opakowaniu nie oznacza jednego, ustalonego składu. Wytyczne AAHA zaznaczają, że AAFCO, amerykańska organizacja zajmująca się normami dla karm, nie ma osobnych wytycznych żywienia seniorów. Karmę dobierz z weterynarzem do kondycji i chorób psa, nie do etykiety.

Diety bogate w przeciwutleniacze bada się między innymi pod kątem zaburzeń poznawczych. AAHA ocenia jednak jakość badań nad suplementami jako ograniczoną. O każdym dodatku do diety zdecyduj z weterynarzem.

Jak przygotować dom dla starego psa?

• Przykryj śliskie podłogi dywanikami lub matami, które się nie przesuwają.
• Daj psu dobrze wyściełane legowisko w spokojnym miejscu.
• Nie przestawiaj mebli, legowiska ani misek.
• Zagrodź schody i miejsca, w których pies może utknąć. Zostaw na noc zapalone lampki.
• Tam, gdzie jest stopień, ustaw rampę. Dla starszego psa nawet jeden schodek bywa trudny.
• Czesz psa delikatnie i zamień twardą szczotkę na łagodniejszą. Przycinaj pazury i sierść między opuszkami, bo to ułatwia chodzenie.
• Dbaj, żeby sierść, skóra i legowisko były czyste i suche, zwłaszcza gdy pies popuszcza mocz.

Stary pies potrzebuje przede wszystkim stałego rytmu, wygody i opiekuna, który zauważa zmiany. Dla wielu rodzin te lata są równie ważne jak wszystkie wcześniejsze.